Međunarodni islamski univerzitet u islamabadu Jamal Malik Po uzoru na djelatnost islamizacije utemeljen je Međunarodni Islamski Univerzitet u Islamabadu, jedna od centralnih institucija za kordinaciju ove djelatnosti I više obrazovanje. Godine 1979-e već je postojao jedan Fakultet šerijata u Ka’id A’zam univerzitetu, međutim on nije mogao zadovoljiti potrebe uočene tokom islamizacije. Zbog toga je 1980-e fakultet šerijata unaprijeđen u Islamski univerzitet, funkcionirajući u početku kao čuvar Fejsal džamije I uglavnom finansiran od Saudijske vlade. Napredovanjem u kulturni kompleks oko džamije, finansijski je postao solventan. Nakon inkorporacije nekoliko institucija I akademija, ovaj univerzitet je 1985-e stekao status jednog samostalnog Međunarodnog Islamskog Univerziteta (IIU). IIU je ubrzo postao žarišna tačka za širenje islamske misli među muslimanima u Pakistanu, južno-istočnoj Aziji I područjima gdje su muslimani bili manjina. Eksplicitno otvoren za sve klase I vjerovanja, on nastoji da obezbjedi intelektualnu osnovu I vođstvo u procesu islamizacije, te iznaalaženje rješenja za probleme koji se odatle pojavljuju. Nada se pribavljanju različitih postojećih islamskih identiteta na jednu zajedničku ideološku platformu radi udruženog političkog I vjerskog djelovanja, te eliminisanju prepreka odgovornih za šizmatičke razlike među muslimanima. Kako god, ovaj pothvat je moguć samo uz moralnu I finansijsku podršku drugih muslimanskih zemalja I međunarodnih organizacija. Bliska akademska saradnja sa vladama I univerzitetima Egipta, Saudijske Arabije I Malezije ističe trans-nacionalni karakter IIU-a. Godine 1990-e također su uspostavljene kulturne veze sa bivšom Sovjetskom Vjerskom Katedrom muslimana Centralne Azije I Kazahstana. Sastav njegove uprave, nastavnog kadra I studentskog tijela odražava ovu indirektnu “ummetionizaciju”, koja opet nalazi izražaj u međunarodnim radionicama I razmjenama, stipendijama I jednoj mreži obrazovnih institucija. Kao jedno ideološko tijelo ovaj univerzitet je formalno oslobođen državnog sudstva. Spajanje različitih, već postojećih, instituta stavlja IIU-u na raspolaganje predavanja iz islamskog prava, šerijata, islamske ekonomije, da’ve, usul ed-dina I arapskog jezika. Ti instituti su: -Fakultet Usul ed-Dina (opštih islamskih znanosti) -Fakultet šerijata, koji drži predavanja o šerijatu kako na nacionalnom nivou za one koji su u službi pravnih službenika I javnih tužilaca, tako I za predavače propovijedi petkom (hutbe), predvodnike u molitvi (e’imme, sing., imam) I učitelje u vjerskim školama (muderrisun). -Islamski Istraživački centar, u postojanju od 1960-e, a koji je prešao u Islamski univerzitet 1980-e. To je istraživačko krilo i interpretira učenja islama u kontekstu intelektualnog I znanstvenog napretka modernog svijeta. -Institut za društvene studije, koji je ubrzo postao Međunarodni Institut Islamske Ekonomije. U svojim početnim fazama, između ostalih i uz pomoć Američke Agencije za Međunarodni Razvoj, razvija jedno tijelo diplomiranih doktora filozofije. Također organizuje trening-programe za više službenike. -Institut za lingvistiku I jezike (Odsjek arapskog I engleskog). Arabski se uči kako bi se izbjegla zbunjenost I nesloga u muslimanskom svijetu koja se pojavljuje kao rezultat pogrešne interpretacije jezika Kur’ana; Engleski se smatra važnim za međunarodnu komunikaciju. -Institut Da’ve I Kira’eta, sada Akadamija da’ve koja izvodi trening kampove islamskog vođstva za muslimane iz Pakistana I drugih zemalja (na primjer e’imme, predvodnike zajednice, studente I armijske oficire). Ovaj odsjek nudi pred-univerzitetski trening za prekomorske kandidate iz zemalja sa manjinskim muslimanskim stanovništvom I sarađuje sa Regionalnim Savjetom Islamske Da’ve za jugo-istočnu Aziju I Pacifik inače smještenim u Maleziji. Također izvodi kurseve za dopisnike, priprema radne prostore I literaturu za djecu, a utemeljio je sekcije za prevođenje I medije. Kao jedna federalna korporacija, IIU je hijerarhijski ustrojen, predvođen predsjednikom Pakistana koji postavlja rektora I prorektora. Administrativno IIU vodi Upravni odbor koji se sastoji od muslimanskih učenjaka, tehnokrata I pedagoga prvenstveno iz Pakistana, ali također I Srednjeg istoka, jugo-istočne Azije I međunarodnih islamskih organizacija. Sva znanstvena pitanja nadziru pojedinačni Znanstveni kolegiji I Akademski savjet kojim je 1992-e predsjedavao egipćanin. Između 1989-1990 Vrhovna Univerzitetska komisija je akreditirala I priznala deseto-stepene programe ponuđene od IIU-a, uključujući ekonomiju, pravo, komparativne religije, usul ed-din, arapski I pred-univerzitetski kurs na Akademiji D’ave. Univerzitet Azhar je priznao samo B.A. (Hons.) I Usul ed-Din (Islaske studije) ovog univerziteta. šVidi Azhar] Formalno postavljanje profesora se temelji na koristi I odanosti islamu. Blizu polovine od više od 300 profesora I istraživača vodi porijeklo sa Srednjeg istoka, prvenstveno Egipta. Većina domaćih profesora nisu tradicionalni učenjaci, nego posjeduju doktorate sa stranih univerziteta. Oni su plaćeni iz budžeta Univerziteta; prekomorske profesore plaća egipatska vlada, Svjetska Islamska liga, saudijski univerziteti I prihodi ostvareni putem donacija. Sastav studentskog tijela također je multinacionalan. Godine 1991-e između više od jedne hiljade studenata, otprilike polovina su bili pakistanci; ostatak studenata je došao iz više od 40 zemalja, uglavnom, iz područja gdje su muslimani manjina, Afganistana, jugo-istočne Azije (Kine, Indonezije, Tajlanda), Afrike (Somalije, Kenije, Sudana) I Srednjeg Istoka (Jordana, Turske). Studentice čine oko 7 procenata od ukupnog broja (studenata). Studenti se biraju na osnovu stvarnih I ranijih kvalifikacija, koje u nekim slučajevima uključuju i njihovo tradicionalno obrazovanje. Mjesta su rezervisana za strance, studente koji pripadaju siromašnim oblastima ili porodicama sa niskim primanjima I članove oružanih snaga. Studenti koji ne trebaju tuđu pomoć imaju bolje šanse za prijem; dok su oni sa ograničenim primanjima pogodni za stipendije. Smještaj je obezbjeđen za sve strane studente, a za većinu pakistanaca uz jednu neznatnu taksu, dok su medicinska pomoć I transport besplatni. Više od polovine studentskog tijela prima stipendiju, od kojih je otprilike 60 % obezbjeđeno iz vana. Glavni dio stipendija dolazi iz Međunarodne Islamske Dobrotvorne Fondacije (Kuvajt), Kuvajtske Kuće zekjata I Međunarodne Organizacije za nauku, obrazovanje, društvo I kulturu. Većina studenata se upisuje na pravo I šerijat ; sledeća najbrojnija grupa studira usul ed-din, arapski I ekonomiju. Studentice se upisuju samo na LL.B (šerijat I pravo) I usul ed-din. Ukoliko studenti na dovrše svoje finalne ispite moraju vratiti sav novac primljen od stipendiranja. Pošto se IIU smatra jednim centrom ideologijske proizvodnje, vladanje njegovih studenata I profesora je izloženo rigoroznom nadzoru. Moraju precizno slijediti islamske propise, a učešće u bilo kakvoj političkoj djelatnosti ili članstvo u bilo kojoj političkoj stranci je strogo zabranjeno. Redovni izvještaji o vladanju trebaju da garantuju islamski, ne-politički I ne-sektaški karakter ove institucije. Također je u pripremi predstavljanje potrebne univerzitetske uniforme. Prema tome, ovaj univerzitet se može smatrati jednim čuvarem znanja koji proizvodi ideologijski valjano muslimansko vođstvo koje se slaže sa njegovim općenito primijenjim selefijskim svjetonazorom. U ovom kontekstu, za širenje islamskog učenja najvažnije je korištenje medija, a nekoliko izdavačkih jedinica na različitim jezicima, na primjer urdu, arapskom I engleskom, objavljuje priloge. Centralna biblioteka, sastavljena od biblioteka instituta I akademija koje su se spojile, ima kolekciju više od 150 000 svezaka, kao I časopisa. IIU prima redovnu potporu od pakistanske vlade, a također prihvata donacije od zaklada I priloga; sav kapital koji je posjedovao bilo koji fakultet ili institut je prebačen na Univerzitet. Nedavno je za stalni kampus ovog Univerziteta u Islamabadu, kako bi zadovoljio rastuće zahtjeve, pakistanska vlada dodijelila više od 700 jutara zemlje. š Vidi također Univerziteti.] BIBLIOGRAFIJA Do danas ne postoji nikakav znanstveni rad o IIU-u. Zbog toga su svi izvori korišteni za članak oficijelne prirode: Brohi, A. K. “Islamski Univerzitet u Islamabadu: Principi I ciljevi.” Pakistan Studies I. 2 (1982). Vlada Pakistana. Islamski Univerzitet, Islamabad: Godišnji izvještaj, 1982-83. Islamabad, 1984. Vlada Pakistana. Islamski Univerzitet, Islamabad: Potpresjednikov godišnji izvještaj, 1982-83. Islamabad, 1984. Vlada Pakistana. Kalendar Islamskog Univerziteta, 1985. Vol. I. Islamabad, 1985. Vlada Pakistana. Priručnik Islamskog Univerziteta, 1985-86. Islamabad, 1985. Vlada Pakistana. Uredba Međunarodnog Islamskog Univerziteta, 1985. Islamabad, 1985. Vlada Pakistana. Godišnji izvještaj sa 1989/90 sjednice, Međunarodni Islamski Univerzitet. Islamabad, 1991 (mimeo). “Međunarodni Islamski Univerzitet.” Pakistan Times, poseban prilog, februar 1992, str. 6 i nadalje. ------------------------------------------------------------------------ John L. Esposito (1995), Oksfordova enciklopedija modernog islamskog svijeta, New York, Oxford University Press, str. 209-211. Sa engleskog preveo: Aid Smajić