Šejh Nasiruddin El-Albani

(1914,-1999,)



Ime i prezime: Nasiruddin El-Albani
Datum i mjesto rodjenja: 1914,
Kontakt adresa:

Kratka biografija:

Prenosi se od Ebu Umame od Allahovog Poslanika savs., da je rekao: ”Uzmite znanje prije nego sto nestane.” Upitali smo:” Allahov Poslanice, kako ce nestati znanja, a medju nama je Allahova knjiga?” Poslanik,savs. se naljuti, a zatim rece: “Majke vas vase izgubile (Ukor, a ne dova), zar Tevrat i Indzil nisu bili medju sinovima Israilovim, ali im to nije nista koristilo. Nestaje znanje kada nestanu njegovi nosioci” (biljezi Daremi)Na jednom od dersova koje je Sejh drzao spomenut je Hadis od Ebu Hurejre r.a. u kojem stoji da ce jedni od ljudi na kojima ce biti raspaljena dzehenemska vatra biti i ucenjak koji ne bude sticao znanje iskreno radi Allaha. Na spomen ovog Hdaisa sejhove oci su zarosile suzama…
Jos kada sam Sejha sreo posljednji put u njegovoj kuci u Ammanu prije tri godine (1997) na njegovo izboranom licu se moglo primjetiti da su godine ucinile svoje. Ubrzo nakon toga u redovitim intervalima su nam pocele stizati vijesti o pogorsanju njegovog zdravstvenog stanja. Samo u zadnjoj godini Sejh je, Allah mu se smilovao, bio hospitaliziran nekoliko puta imajuci ozbiljne zdravstvene probleme.

Cinjenica da smo svi znali da je sejhovo zdravlje krhko i da bi mu cas propisani mogao doci svakog trena nije ni najmanje ublazila bol u srcima sviju onih koji su ga poznavali i koji su ga voljeli zbog znanja koje je imao na dan njegove smrti 22.dzumade-l-uhra 1420. godine po hidzri (02.10. 1999. Po Isa a.s.).

Islamski se Ummet morao pomiriti sa gubitkom jos jednog u nizu velikih ucenjak koji su napustili dunjaluk u zadnjih nekoliko mjeseci (prvo je na Ahiret preselio Sejh Bin Baz, a onda i istaknuti alim Menna Abu Muhamed el-Kattan, Allah im se smilovao).

Dunjaluk je napustio muhadis stoljeca.

Muhamed Nasrudin Albani je rodjen u gradu Skodra (Albanija) 1332.godine po Hidzri (1914. godine po Isa a.s.). njegov otac je bio jedan od onih koji su zbog cafirskog zuluma morali napustiti rodnu grudu izlazeci putem Hidzre. Sejh je djetinjstvo proveo u Damasku (Siriji) gdje je stekao osnovnu naobrazbu jacajuci svoje poznavanje arapskog jezika (sto ce kasnije, Allahovom voljom, biti jedna od tajni njegovog svestranog razumijevanja hadiske nauke).

Ljubav prema hadiskoj nauci je , kako kazu oni koji ga poznaju iz rane mladosti, produkt njegove mladalacke radoznalosti. Naime, sejh je u svojoj ranoj mladosti citao “sve sto bi mu doslo pod ruku”, a posebno arapske novele koje su tada bile u usponu. Onoga momenta kada je procitao svoju prvu knjigu iz hadiske znanosti njegova buducnost je postala vezana za izucavanje drugog izvora islama. Od tada Sejh provodi sve vise vremena u poznatoj kutubhani “Mektebetu-z-zahirija”.

U tom periodu Sejh sve vise zapostavlja zanat sahatdzije i ducan u kojem je radio i okrece se pisanju svojih prvih djela.

Zbog obilnog znanja i velikog broja radova koji su se pojavili u stampi Sejh je, godine 1972, pozvan za predavaca na Islamskom univerzitetu u Medini. Za svoga boravka na univerzitetu Sejh je ostavio velik utjecaj na studente afirmisuci Sunnet kao dokaz u vjeri. Takodje se Sejhu pripisuju zasluge borbe protiv slijepog sljedjenja i mezhebske zaguljenosti koju je pokusavao eliminisati kod svojih ucenika.

O sejhovom trogodisnjem boravku u Medini i odnosu kojeg je imao sa ucenicima Islamskog univerziteta njegov prijatelj Suhejb Hasan kaze: ”prenosenje znanja koje je imao i akademski rezultati njegovih ucenika su bili njegova prvobitna briga, ali je njegova plemenitost i poniznost uklanjala svaku mogucu barijeru izmedju njega i njegovih ucenika. Koliko sam ga samo puta vidio kako sa ucenicima stoji ispred razreda odgovarajuci na najpreciznija pitanja iz hadiske obalsti poznavanja lanaca prenosioca i njihove klasifikacije. Nikada mu nije smetalo da na isto pitanje odgovara vise puta, niti mu je, Allah mu se smilovao, smetalo ucenicko raspravljanje o opstepoznatim stvarima. Tako je ostajao sve do pocetaka drugog predavanja ne uzimajuci ni sekunde odmora. Nakon nastave studenti bi se univerzitetskim autobusima prebacivali do harema (Poslanikove savs. dzamije), a oni koji bi zakasnili uvjek su nalazili mjesta u sejhovom licnom automobilu.”

Sejh je zasluzan za uvodjenje predmeta nauke o lancima prenosioca u nastavni program Islamskog univerziteta u Medini nakon cega je ovaj predmet nasao svoje mjesto na najvecem broju islamski fakulteta.

Nakon Medine Sejh se ponovo vraca u Damask gdje pise neka od svojih kapitalnih djela. Zbog izrazitog drustvenog i davetskog angazmana Sejh cesto biva prisiljen od strane liberalnonacionalistickih arapskih rezima da mijenja boraviste.

Zadnje godine svoga zivota Sejh je proveo u Hasimitskoj kraljevini Jordan gdje je, i pored stalne prismotre Muhaberata (drzavne obavjestajne sluzbe), ostavio zapazene rezultate na polju sirenja ucenja Ehli Suneta i Dzemata.


O Sejhu najbolje govore ljudi koji su ga poznavali:

O sejhovim radnim navikama jedan od njegovih ucenika Abdulah Jusuf el-Garib kaze: “Sejh Albani je bio poznat po svojoj strpljivosti i ljubavi prema citanju. Znao je provoditi i po sesnest sati u citanju i pisanju. Bio sam svjedok da je jednom prilikom proveo tri sata na ljestvama trazeci medju policama svoje kutubhane podatke koji su mu trebali.”

Ovome u prilog govori i ono sto Sejh spominje u svojoj knjizi “Fehres mahtutat el-hadisa” o slucaju kada mu se zagubio jedan rukopis koji je htio spomenuti u ovoj knjizi pa je morao prelistati vise od deset hiljada rukopisa dok ga je nasao.

Napisao je preko 300 razlicitih djela, od kojih je stampano preko 60, a ima i oko 7000 snimljenih audio kaseta sa razlicitim naucnim sadrzajima.

Jedan od sejhovih ucenika i bliskih saradnika Muhamed Ibrahim Ebu Sakra, opisujuci zadnje dane sejhovog zivota, kaze: “... u zadnja tri mjeseca Sejh se zbog bolesti nije mogao kretati. Nekada je jedva i sjedio. Ali u onim rijetkim momentima kada bi mu se vratila snaga trazio je da mu se donese nesto za citanje ili bi tihim glasom citirao hadise u cijoj je sluzbi proveo cijeli svoj zivot.”

Bibliografija:

Sejhova najpoznatija djela su:

- SILSILETU-EHADISI-S-SAHIHATI (Zbirka vjerodostojnih hadisa)

- SILSILETUL-EHADISI-DAIFATI (Zbirka apokrifnih hadisa)

- IRVAU-L-GALIL (Ono sto napaja zednog)

- SIFETUS-SALATIN-NEBIJI SAVS. (Opis Poslanikovog savs. namaza)

- HIDzABU-L-MARATI-L-MUSLIME (Hidzab zene muslimanke)

- EL-EDzVIBEN-NAFIA (Korisni odgovori)

- MENZILETUS-SUNNETI FIL-ISLAM (Mjesto suneta u Islamu)

- [ERHU-L-AKIDETIT-TEHAVIJETI (Tumacenje Tehaviske akide)

- MENASIKU-L-HADzI VE EL-UMMRETI (Propisi Hadzdza I Ummre)

- SAHIH HADISI-TIRMIZIJ, DAIF HADISI-TIRMIZI

- SAHIH ET-TERGIB VETERHIB, DAIF ET-TARGIB VE-TERHIB

I mnoga druga od kojih su neka u pripremi za stampu. Posebno je vrijedan spomena projekat izdavacke kuce Daru-l-Mearif iz Rijada koja radi na skupljanju sejhovih fetvi koje je izdao u polju fikha, akide, politike i ekonomije. Vjeruje se da ce ova enciklopedija, kada uz Allahovu pomoc bude zavrsena, brojati cetrdeset tomova.

Sejh je, Allah mu se smilovao, bio poznat po neumornom slijedjenju Suneta Allahovog Poslanika savs. cemu je ostao dosljedan i pred samu smrt kada je oporucio da se pozuri sa njegovim opremanjem i ukopm postupajuci po hadisu Allahovog Poslanika u kojem on od vjernika trazi da pozure sa ukopom.

Allah se smilovao ucenom Sejhu i Dzennet mu vjecnim boravistem ucinio.

Molimo Allaha Uzvisenog da islamskom Ummetu podari onoga koji ce popuniti prazninu nastalu odlaskom Sejha Nasrudina Albanija. Amin.


------------------------

Pise: Muhamed Jusic





© 1998-2003, Bosanski alim. Sva prava pridrzana.



http://www.bosanskialim.com
mail: mail@bosanskialim.com

Optimirano za rezoluciju 800x600, 24bit.